| تبليغات | X |
ماه رمضان آغاز شد .ماه خدا ،ماه میهمانی خدا ، ماهی که همه ی کارها به خاطر رضای خدا صورت می گیره .
مناجات سحر وافطاری و شبهای قدر و ...
خلاصه التماس دعای تو این ماه عزیز دعا برای همه ، برای عاقبت به خیری جوانترها و هدایت شدن سایرین ...
ای بابا از اول پست رفتم تو حاشیه ...می رم سر اصل مطلب
بیشتر از دو ساله که قرار شده کارها به دست بخش خصوصی سپرده بشه و نقش نظارتی دئولت تقویت بشه .
این سکانس اول بود و اما سکانس دوم بچه ها دیروز تو خبرگزاری می گفتن خوش به حال دولتی ها 9میرن سرکار 2هم برمی گردن خونه سر ماه هم حقوق دارن تازه مزایای ماه رمضان هم دریافت می کنند.
سکانس سوم :بیچاره کارمندهای بخش خصوصی کارفرما با یک جمله همه چیز رو حل و فصل کی می کنه !!!
"ما بخش خصوصی هستیم و از جایی بودجه نداریم "
درست به همین دلیله که روزهای بین تعلیلی مرخصی اجباری می گیریم و ماه رمضان هم زود تعطیل نمیشیم .
بیچاره مدیران میانی بخش خصوصی از بالا کار فرما و از پائین کارمند و پرسنل حالا کارگر یا خبرنگار یا پرستار یا هر قشر دیگه ای آنقدر اعتراض و اعتراض تا این مدیر بیچاره بین بالا دست و پائین دست مثل کارتون پلنگ صورتی میشه وقتی ماشین از روش رد شد . "یک ورقه آدم "
دوستم می گفت:آخه بابا مگه کارمند بخش خصوصی رو مادر نزائیده .
اصلا همه اش تقصیر رئیس جمهوره که بین بخش خصوصی و دولتی تبعیض قائل شده .
بچه های خبرگزاری راست می گفتن خوب بنده های خدا حق دارن ...اگه بخش خصوصی بودجه نمی گیره در عوض در آمدش برای خودشه و خوب برای رضای خدا که سرمایه گذاری نکرده سود می گیره حالا اگه یک ماه ماه رمضان هم زیاد نه همون ساعت نهار و نماز رو منت سر پرسنل بذاره چی میشه ؟
نمی دونستم جواب این خبرنگار جماعت رو چی بدم.
یه جورایی حق دارن ولی خوب ما دبیرها چیکاره بیدیم...
اما از هم جالب تر دعای یه دوستی بود که تو یه شرکت خصوص کار می کنه و کارفرما هم از اهالی محترم یک شهر پیشکسوت در صرفه جویی هست.
دوستم می گفت :الهی هیچ وقت خصوصی سازی محقق نشه ! وگرنه فکر کنم دستمزدهای حداقلی ما هم به بهانه خصوصی بودن نصف بشه یا اینکه بخش خصوصی مدعی بشه چون دولت بهتون یارانه نقدی می ده دیگه من بهتون یک ماه در میان حقوق میدم...
من گفتم : نه بابا این طوری نیست بخش خصوصی تعریف خاص خودش رو داره و نمیشه ازش توقع داشت مثل دولتی ها عمل کنه ...
خلاصه اینکه این یک واقعیته که کارمندان دولت نصف یک کارمند و نیروهای بخش خصوصی اندازه دو نفر کارایی دارند .
خبرنگارهای بخش خصوصی که دیگه حرف ندارن باید تا می تونن کار کنند.
چون:
1-رابطه مستقیمی بین میزان کار و در آمدشان وجودداره
2-کار خبر تعطیلی نداره
3-خودشون میان این همه پیغمبر دراینجایعنی مشاغل گوناگون جرجیس دراینجا یعنی خبرنگاری رو انتخاب کردند.
این نیز بگذرد از زمانتون به نحو احسن استفاده کنید و لحظات طلایی این ماه رو از دست ندین.
ملتمس دعای خیرتون هستم.
امروز صفار هرندی به مناسبت هفته دولت مصاحبه مطبوعاتی گذاشته بودندو آقای وزیر هم حسابی از خودش و عملکردش تعریف کرد و مشکلات فرهنگ را به دلیل آسیبهای موجود در دوره های قبل دانست .
وزیر ارشاد با صراحت گفت : قبل از ورود ایشان به عنوان وزیر به عرصه فرهنگ بخش فرهنگ همیشه متهم بوده و تلاش ایشان موجب جابه جایی این تفکر شده !!!
راستش یه دوست به من زنگ زد و پیشنهاد نوشتن این پست رو داد .
خوب اینجوریه دیگه "از ماست که بر ماست" وزیر خودمانی ما که از اهالی مطبوعات بود و از میان مطبوعات به دولت رفت حالا بالانشین شده و از بالای تریبون وزارتخانه مطبوعش موفقیت بخش فرهنگ را تنها مرهون به تلاش دولت نهم می دونه و به رخ ما می کشد...
این در حالیه که بسترهای موفقیتهای وزیر از برنامه سوم در حال ایجاد بوده و ربطی به شخص نداره و مرهون تلاش همه هنرمندان و اهالی فرهنگ هست.
به هر حال این موضوع که "کار را که کرد؟آنکه تمام کرد"در خیلی از موارد مصداق داره ...
امروز بخش فرهنگ سراپا همه خوبی بود و همه حسن... نه اقتصادش مشکلی داره نه کمبود بودجه ای نه کمبود فضایی و نه فلیترینگی و نه عدم وجود قانون کپی رایتی ...
نه حرفی از مشکلات مالی مطبوعات زده شد نه حرفی از نبود فیلم خوب
و مشکلات اکران نه صحبتی از عدم امنیت شغلی اهالی فرهنگ و هنر شد و نه اشاره ای به هزار توی دریافت مجوز ...
ولی من براتون می نویسم که بخش کتاب ما با مشکل مواجه است و تیراژ کتابهای ما به جز کتابهای درسی و کمک درسی خیلی پائینه ، کتابخوانی ما و فرهنگ سازی برای گسترش آن نیاز به بودجه میلیاردی داره .
هنوز هم با وجود همه تبلیغات مشکل فضای کتابخوانی داریم...
مطبوعات ما با آسیب روابط عمومی های غیر کارشناس و سفارشی شدن از سویی و نبود امنیت شغلی و در آمد مکفی دست و پنجه نرم می کنند...
افراد غیر متخصص و سیاهی لشکر مطبوعات هر روز در حال گسترش هست ،هنر ما در بخش سینما و تئاتر هنوز به صورت جزیره ای ناشناخته برای دنیا مشغول فعالیت هست و اهالی سینما برای گسترش ارتباطات و بین المللی شدن آن و همچنین حضور در جشنواره های بین المللی با دل و جون تلاش می کنند و تازه اگر یه بازیگری هم خوب کار کنه یا مثل گلشیفته فراهانی میشه و به خاطر حضور بین المللی ممنوع الخروج میشه یا مثل محمد رضا گلزار از روی بخل و حسد فقط و فقط به دلیل دستمزد خوبی که می گیره ممنوع الکار...
تئاتر ما که از سوی مشاور رئیس جمهور شبه تئاتر تفسیر شده خیلی خوبه و حرف برای گفتن داره فقط و فقط مشکلش کمبود امکانات و فضا و عدم ارتباط به گروههای تئاتر دیگر هست و اینکه باید به تئاتر یارانه داد چون تئاتر مادر هنر بازیگری و محل تربیت بازیگر ماهر محسوب میشه...
روزنامه تیراژشون واقعی نیست ...
یارانه مطبوعات قیمه قیمه میشه ...
صنعت چاپ هنوز جهانی نشده ....
بابا آخه همه حرفها که گفتنی نیست
به همین جا مطلبم رو ختم می کنم که اهالی فرهنگ شبانه روز دارن زحمت می کشن از بازیگرش گرفته تا خبرنگارش . از نویسنده اش گرفته تا کارگردانش همه و همه موفقیت بخش فرهنگ رو آرزو دارن و خوب اقای وزیر درست گفتن که وزارتخانه تنها نقش نظارتی داره و سیاستگذاری حالا اینکه این سیاستگذار کالتالیزور باشه و روند کار فرهنگی رو تسریع کنه و یا سرعتگیر دیگه عاقلانه دانند ما که دیوانه خبر فرستی و خبر خوانی و خبر نویسی و اگر لازم باشد خبر سازی هستیم...
پ.ن رادیو تلویزیون هم برای خودش داستانی داره که در این مجال نگنجد فقط به ذکر این مورد که معاون صدا شده سرپرست یه شبکه رادیویی و مدیر رادیو جوان استعفائونده شد و رفت اداره کل نمایش بسنده می کنم شما خود شرح را می دانید و اگر هم نمی دانید نیک تفکر کنید دستگیرتان می شود.
