حسین (ع)به جای آب تشنه لبیک بود ،افسوس به جای آب زخمهای تنش را نشانمان دادند و بزرگترین دردش را بی آبی نامیدند.(شریعتی )

دو روز پیش جمله بالا به صورت پیامک برام ارسال شد و من دو روز که هر ووقت فرصتی پیدا می کنم این جمله رو با خودم تکرار می کنم و به مظلومیت حسین و راز ماندگاری حماسه حسینی که همانا ظلم ستیزی و عدالت خواهی است فکر می کنم.

شاید روزی برسه که جوانهای ایرانی بیشتر به حقانیت واقعه عاشورا توجه کنند.

سال گذشته در یکی از هیاتهای عزاداری غرب تهران نوعی از عزاداری رو دیدم که به نظرم بدعت آمد تا عزاداری !

یه ضرب المثل قدیمی می گه :هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد .

این موضوع در مورد ظاهر آدمهای در مناسبات و جاهای مختلف هم صادق است.

به نظرم همون قدر که ورود یک آدم ما مرتب و رنگ و رو پریده در یک مجلس مجلل تعجب برانگیزه همون قدر هم آرایش و لباسهای مشکی آن چنانی وتنگ در مجلس عزای امام حسین تعجب برانگیزو حتی ناراحت کننده است .

اینهمه مهمانی و عروسی و رفت و آمد برای اینه که ما خوش تیپ باشیم و در جایگاه خودش از انواع پوشاک استفاد کنیم.

ولی  اینو به شما بگم که همه مردم دنیا در مراسم رسمی و کلیسا رفتن و مراسم مذهبی از لباسهای عرف جامعه استفاده می کنن.

امام حسین بیشتر از شمع روشن کردن و لباس مشکی پوشیدن منش خوب و مناسب رو از جوانهای می خواد .

شجاعت ، صداقت وظلم ستیزی واز همه مهمتر نماز اول وقت.

شاید تو این روزهای عزیر باید بیشتر از روزهای دیگه ظاهر ساده ای داشته باشیم.البته کل یوما عاشوراو کل الارض کربلا.

اینو بگم که حرف من اصلا منافاتی با مرتب بودن نداره .

حتی غیر مسلمانها هم حرمت حسین و خون حسین (ع)رو نگه می دارن چه برسه به ما که به گفته خودمون بچه مسلمونیم.