به فکر مشکل همه هستی و هیچ کس به تو و مشکلات صنفی ات فکر نمی کنه .
به همه سر می زنی ولی اگر کسی بهت زنگ زد با می خواد خبرش کار بشه یا اینکه انتظار داره خبر بدی تا تمجیدش کنند و یا مشکلش رو حل کنند.
به نظر من زندگی هر خبرنگاری برای خودش یه سریال نود شبی پر از نکته های تلخ و طنز و تاسف بار ...
امروز از صبح خودمون به خودمون تبریک می گیم ...
خبرنگارها به هم ما دبیرها به اونها مدیر مسئول و مدیر خبر به ما ...
ولی شغل ما از اون شغل های دهن پر کنه ...مردم عادی فکر می کنن ما جیبهای پر پول داریم و سینه بی درد و درست به همین دلیله که مشکلات مردم حل نمیشه ...
ولی ما فقط یک واسطه ایم یک واسطه صادق بین مردم و مسئولان ...امااگر مسئولی روی خوش نشون نده و نخواد که اطلاع رسانی کنه یا مشکلات رو بشنوه ما بی تقصیریم و فقط با یک یادداشت ناقابل عدم تمایل به اطلاع رسانی از خجالتش در می آییم.
روز خبرنگار برهمه تلاشگران این عرصه مبارکباد.